Montañita!

Vrijdagavond vertrokken voor weer helemaal iets anders, namelijk een weekendje Montañita. Onze collega's in het ziekenhuis hadden ons hier al meermaals enthousiast en uitgebreid over verteld, dus nu was het tijd om hier zelf eens een kijkje te gaan nemen. Montañita is een kustdorpje, geliefd bij surfers en blijkbaar ook bij alle Ecuadorianen.

Het was dan ook een grappig sfeertje dat we daar ontdekten: veel cocktails, veel muziek, veel 'happy' brownies en veel mensen die graag genieten van het leven. We waanden ons zowaar in een hippie-dorp.

De eerste avond hebben we dan ook meteen van een gezellig feestje genoten en véél gedanst.

Wat we hier geleerd hebben: Ecuadoriaanse mannen zijn heel opdringerig en in de Ecuadoriaanse cultuur is het ook echt de gewoonte van met 2 te dansen, dus uitleggen dat je graag je persoonlijke ruimte hebt is dan héél moeilijk. Gelukkig hadden we 2 Belgische jongens die ons af en toe konden redden.

Eerste activiteit op zaterdag: Parapente! We hadden via vrienden de nummer van George, een sympathieke Ecuadoriaan die ons meteen meenam naar een goeie plek.

Dit alles verliep niet even vlot, maar dat alles maakte het des te leuker eigenlijk: Terwijl Else en ik in de lucht hingen was er een plotse verandering van de wind en waren we genoodzaakt een 'gira de muerte' uit te voeren (wat voor mijzelf een natte noodlanding in de zee betekende).

Geen nood, hop naar een andere plek! Met een pintje in de hand (11u 's morgens!) reed George ons naar de andere plek, tot de ambriage het begaf. Even wachten dus en in de achterbak van een truck mee met de rest van de parapenters. Een gelukje ook: deze plek had een veel mooier uitzicht vanuit de lucht. Nog een pluspunt: A George le gustan las chicas rubias! Else en ik hebben dan ook alleen leren opstijgen (heel grappig, dan hing je een meter in de lucht en werd je door 3 mannetjes tegengehouden) en we konden in totaal 3 vluchten doen (we vroegen dan ook specifiek naar Adrenalina!). Een leuk dagje dus, en de eerste keer dat we eens een voordeel uit onze blondheid/lichtbruinheid konden halen! Dat mag ook al eens natuurlijk... Dit alles was zijn 30 dollar dik waard.

's Avonds nogmaals genoten van de gezellige sfeer, een kampvuurtje op het strand, cocktails gedronken en onze sociale skills weer eens bovengehaald.

Zondag nog even even genieten en surfen, want we hebben om 15u de bus terug naar Guayaquil.

Dit liep jammer genoeg iets minder gunstig af dan verwacht: Else gaat er helemaal voor, werpt zich als een leeuw in de golven (die iets hoger zijn dan verwacht) en ook het bord heeft zijn zwaktes: gevolg = bord in 2 stukken. Ondanks goede onderhandelingsskills van Niel en Else kost het 60 dollar en na het besef dat we er met onze schamele overschot niet geraken redt Arnout de situatie: een Visakaart doet wonderen!

Nu even ontzanden en op tijd het bed in voor onze volgende guardia!