Darwin achterna: De Galápagos.

Eind oktober hadden we nogmaals een verlengd weekendje geregeld in ons ziekenhuis en besloten dan ook dit echt optimaal te benutten: 6 dagen om de Galapagos-eilanden te verkennen!

We hadden de zeer aangename ontdekking gedaan dat er interessante promoties waren voor de vluchten (de Galapagos eilanden liggen toch nog zo'n 1000 kilometer verder in zee), maar dit bleek na veel speurwerk enkel voor Ecuatorianen te zijn. Geen nood, we boeken en spreken af met een lokale gids, Fausto en vertrekken donderdag vol enthousiasme (met Niel, een geneeskundestudent uit Antwerpen).

We vlogen op Baltra, een eiland dat op zich niet veel voorstelt, buiten een groot afdak dat dienst doet als luchthaven. We hebben Santa Cruz als tussenstop en onze eindbestemming is Santa Isabela, waar we 5 dagen worden rondgeleid door Fausto.

Eerste jammere ontdekking op Santa Cruz: onze boottocht naar Santa Isabela is niet geboekt (onlangs de belofte van Fausto) en er is geen plaats meer voor ons die dag... Dit wil zeggen: wachten tot de volgende dag en een dag tijd om Santa Cruz te verkennen. We gaven Fausto het voordeel van de twijfel, maar moeten toch nog eens uitzoeken waar het misverstand ontstaan is :-).

Op Santa Cruz hebben we na lang twijfelen een schildpaddenreservaat bezocht en we moesten allemaal toegeven dat dit toch wel heel erg stoere beesten zijn. Daarna een wandelingetje door een lava-tunnel gemaakt (wat eigenlijk niet zo veel voorstelde), maar het was zonnig en de sfeer zat er in dus dit was alleszins een mooi alternatief voor onze initiële domper op de feestvreugde.

De volgende dag konden we dan eindelijk aan ons groot avontuur beginnen! De boottocht naar Santa Isabela bleek 4u te duren, wat pijnlijk lang was voor ondertussen een aantal darmen die het aan het begeven waren (Katrien, Else). Maar al goed en wel, we hebben het overleefd zonder (!) schaamtelijke gebeurtenissen... (Hoera voor het bestaan van Immodium!).

Eerste indruk: Wauw! Het is hier écht paradijslijk! Helder blauw water, mooie eilanden, enorm veel dieren te zien overal (dieren die bovendien absoluut niet mensenschuw zijn).  Ik had gevreesd dat het eiland veel toeristischer ging zijn, maar dit was niet zodanig het geval. We sliepen in de 'Dolphin house', een leuk hotelletje aan het strand, dus het plaatje klopte wel. Redelijk snel vertrokken voor onze eerste activiteit: met de boot naar een klein lava-eilandje, waar we merken dat hier echt ongelooflijk veel leguanen zijn! Enorm tamme beesten: ze zitten heel de tijd te zonnebaden op de stenen, lijken elkaar heel de tijd de knuffelen en zitten dicht opeen (dit is nóg warmer) en grappig ook: ze spuwen! Blij te horen dat dit niet was omdat wij ze kwaad gemaakt hadden.    We zijn allemaal enorm moe (en een beetje ziekjes), maar genieten nog van de mooie zonsondergang aan het strand en beseffen nogmaals hoe fantastisch het is hier te zijn!

 Uitzicht vanuit het balkonnetje van onze hotelkamer.

      Iguana's

Zeehond

Zeeschildpad

 Vechtende Iguana's, kop tegen kop.

De volgende dag staat er veel op het programma en bovendien heeft Fausto, onze gids, een typisch vissersontbijt had geregeld voor ons: Encebollada, een warme vissoep. (Best vreemd om zo iets als ontbijt te eten!) We vertrekken met de boot naar Isla Tortuga, waar grappig genoeg niet veel tortuga's (schildpadden) te zien zijn, maar vooral veel zotte vogels. We hebben een verrekijker bij en het is enorm zonnig, dus het is een en al genieten op de boot! Een snorkeltocht maakt onze uitstap volledig.
In de namiddag bezoeken we het 'Centro de crianza de tortugas gigantes' en zien dat schildpadden ook schattig kunnen zijn! We leren hier ook dat de dieren op het Galapagos-eiland absoluut geen natuurlijk vijanden hebben. Het blijft ook een heel grappig beeld: pinguins, leguanen, vogels en zeehonden die gezellig dicht bij elkaar op een rots zitten te genieten in de zon.  Dit alles veranderde toen de mens andere dieren naar het eiland meenam (honden, ratten, geiten, ...) die het natuurlijk evenwicht enorm verstoorden en waardoor een aantal unieke Galapagos-dieren uitstierven. Er zijn later dan ook echt een soort razzia's geweest naar o.a. geiten en ratten om de ingevoerde dieren terug te dringen.
Op terugweg komen we een oude watertoren tegen, die we uiteraard beklimmen en waar we genieten van de mooie zonsondergang.
Nog een leuk weetje: 's avonds gaan we steevast eten in 'Aloha Betsy', een lokaal restaurant waar we elke keer verrassend goed eten.

 

Op onze derde dag bezoeken we Volcán Sierra Negra met een reusachtige krater van 10 km en een diepte van 200m en wandelen we verder naar Volcán Chico, met verschillende kraters, waar in 2005 de laatste uitbarsting was. We maken een wandeling op rode en zwarte lava en verbazen ons over de plotse verandering van uitzicht: een heel droog landschap vol cactussen.  Het is hier vooral ook heel WARM! Een ander verschil: in tegenstelling tot zowat alle andere plekken op Galapagos zijn hier eens geen dieren te vinden! We beseffen al redelijk snel dat de verrekijker deze keer redelijk overbodig was.

De laatse dag vertrekken we nogmaals, uiteraard met de boot, deze keer naar lava-tunnels in het water en gaan we voor de laatste keer snorkelen. Het snorkelen op de Galapagos was echt fantastisch trouwens: enorm helder water, enorm veel dieren te zien (zwemmen tussen zeeschildpadden, witpuntrifhaaien, zeehonden, pinguins, enorme roggen, ... die helemaal niet mensenschuw zijn is wel redelijk leuk).  We gaan deze keer op zoektocht naar kreeften en zowel wij als onze gids hebben geen succes, dus we zijn heel blij dat onze 'kapitein' ons avondmaal verzekert met zijn kreeftenvangst.  En ze waren lekker!
In de namiddag nog een bezoekje aan el Muro de las Lágrimas (De Muur van Tranen), waren een 300-tal arbeiders in de jaren vijftig dwangarbeid deden en zowaar hun eigen gevangenis moesten bouwen.   Op de terugweg passeren we langs het Playa de Amor en 's avonds heeft onze gids voor een waar feestmaal gezorgd met onze verse kreeften en véél vlees!